สารฆ่าเชื้อโรคชีวภาพส่วนใหญ่เป็นสารที่มีจุลินทรีย์ต่อต้านโรคที่มีอยู่ในพืชหรือเกิดจากสิ่งเร้าภายนอกหรือผลิตโดยการย่อยสลายของจุลินทรีย์และการเผาผลาญ
จากแหล่งข้อมูลทางชีวภาพที่แตกต่างกันสารฆ่าเชื้อราสามารถแบ่งออกเป็นสามประเภท ได้แก่ ยาปฏิชีวนะผลิตภัณฑ์ธรรมชาติและการป้องกันพืช
ความหมายดั้งเดิมของยาปฏิชีวนะหมายถึงสารเคมีที่เกิดจากจุลินทรีย์ในระหว่างการเผาผลาญของพวกเขาซึ่งสามารถยับยั้งการเจริญเติบโตและกิจกรรมของจุลินทรีย์อื่น ๆ ที่ความเข้มข้นต่ำและแม้แต่ฆ่าจุลินทรีย์อื่น ๆ
ด้วยการพัฒนาการวิจัยและการผลิตยาปฏิชีวนะ ความหมายของมันได้รับการเพิ่มอีกครั้ง
ลักษณะของผลต้านเชื้อแบคทีเรียของยาปฏิชีวนะการเกษตร:
(1) การเลือกที่แข็งแกร่งเนื่องจากจุลินทรีย์ต่าง ๆ มีโครงสร้างคงที่และวิธีการเผาผลาญ โหมดของการกระทำของยาปฏิชีวนะต่าง ๆ ก็แตกต่างกันดังนั้นยาปฏิชีวนะมีผลต้านเชื้อแบคทีเรียต่อจุลินทรีย์บางประเภทนั่นคือการเลือก
(2) ความเป็นพิษต่ำความเป็นพิษของยาปฏิชีวนะต่อร่างกายมนุษย์สัตว์และเนื้อเยื่อพืชนั้นน้อยกว่าความเป็นพิษต่อแบคทีเรียที่ทำให้เกิดโรค
(3) ความปลอดภัยสูง เนื่องจากยาปฏิชีวนะมีความเป็นพิษต่อการเลือกที่กล่าวถึงข้างต้นและการย่อยสลายทางชีวภาพอย่างรวดเร็วพวกเขามักจะไม่ติดเชื้อต่อสิ่งแวดล้อม
(4) ส่วนใหญ่มีกิจกรรมระบบและผลการรักษาและการป้องกัน
(5) เป็นเรื่องง่ายที่จะทำให้เกิดการดื้อยา เนื่องจากการเลือกใช้ยาปฏิชีวนะสูงภายใต้การกระทำของแบคทีเรียที่ทำให้เกิดโรคนอกเหนือจากการระงับหรือฆ่าแบคทีเรียที่มีความอ่อนไหวจำนวนมากมักจะมีสายพันธุ์บางอย่างที่ปรับหรือเปลี่ยนเส้นทางการเผาผลาญของพวกเขาเปลี่ยนจากแบคทีเรียที่ไวต่อแบคทีเรีย พัฒนาความต้านทานยา
(6) ผลของยาไม่เสถียรและระยะเวลาของผลกระทบสั้น เนื่องจากจุลินทรีย์ที่ผลิตยาปฏิชีวนะก็มีแนวโน้มที่จะกลายพันธุ์เช่นกันผลของยาของยาปฏิชีวนะบางครั้งก็ไม่แน่นอน
(7) ค่าใช้จ่ายในการสมัครสูง
ผลิตภัณฑ์ธรรมชาติ
ในฐานะที่เป็นผลิตภัณฑ์ธรรมชาติของสารฆ่าเชื้อราทางการเกษตรพวกเขาอ้างถึงสารอินทรีย์ที่ได้มาจากพืชและสารอินทรีย์เหล่านี้มีอยู่ในพืชแทนที่จะถูกผลิตโดยสิ่งเร้าภายนอก ผลิตภัณฑ์ธรรมชาติที่มีอยู่ในพืชและทำให้พืชมีความต้านทานโรคสามารถสรุปได้ดังนี้:
(1) กรดคาร์บอกซิลิกเช่นกรดอะซิติกอินโดล, กรดกิบเบลลิก ฯลฯ ; (2) กรดอะมิโนเช่นฮิสทิดีน, เมธิโอนีน, canavanine, ฯลฯ ; (3) ฟีนอลเช่น Catechol, Hydroxybenzene Formic Acid, ฯลฯ ; (4) กรดฟีนอลิกเช่นกรดคลอโรเจนิก (5) Lactones และ Coumarins เช่น Lactone กรด 3-ethylene (6) แทนนิน; (7) สารประกอบอะเซทิลีนเช่น capchenin ฯลฯ ; (8) คีโตนเช่น 5-hydroxy-l, 4-diquinone; (9) oxalone; (10) benzo oxazolone ฯลฯ สารประกอบเหล่านี้ไม่มีผลพิษโดยตรงต่อแบคทีเรียที่ทำให้เกิดโรคที่ติดเชื้อพืชและบางชนิดทำให้พืชพัฒนาความต้านทานโรคโดยการเปลี่ยนการเผาผลาญของโฮสต์
phytodefensins
การเจริญเติบโตและการพัฒนาของพืชที่ดีต่อสุขภาพได้รับการรับประกันด้วยยาเสพติดในมือข้างหนึ่งและในทางกลับกันพืชเองก็มีความต้านทานต่อความเครียด
Phytodefensin (หรือ phytodefensin) เป็นผลิตภัณฑ์จากพืชที่เกิดขึ้นเนื่องจากกิจกรรมของเอนไซม์ที่เพิ่มขึ้นในพืชและเป็นชนิดของสารอินทรีย์โมเลกุลต่ำในระบบการป้องกันที่ใช้งานของพืช
โดยทั่วไปแล้วสารนี้เชื่อว่าจะยับยั้งการพัฒนาของจุลินทรีย์ที่ทำให้เกิดโรคในเนื้อเยื่อที่เสียหายของพืชและผลิตโดยสิ่งเร้าภายนอก สิ่งเร้าภายนอกที่เรียกว่ารวมถึงการบุกรุกของเชื้อราแบคทีเรียและไวรัสการเปลี่ยนแปลงทางโภชนาการความเสียหายทางกลการสัมผัสแสงอัลตราไวโอเลตและการรักษาสารเคมีบางชนิด
defensins พืชส่วนใหญ่เป็นอนุพันธ์ของ Furan, sterol, coumarin, isocoumarin, ฟีนอลและกรด shikimic และสารประกอบอื่น ๆ
การพัฒนาในอนาคต
สารกำจัดศัตรูพืชเคมีไม่เพียง แต่ป้องกันศัตรูพืชวัชพืชและหนูเท่านั้น แต่ยังมีผลกระทบบางอย่างต่อคุณภาพและความปลอดภัยของผลิตภัณฑ์เกษตรกรรมและความปลอดภัยของสภาพแวดล้อมทางนิเวศวิทยา
ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาเนื่องจากประเทศได้หยิบยกข้อกำหนดที่สูงขึ้นสำหรับการพัฒนาด้านการเกษตรสีเขียวและคุณภาพสูงจึงจำเป็นต้องมีความมั่นคงด้านอาหารแห่งชาติและการจัดหาผลิตภัณฑ์เกษตรที่สำคัญที่มีประสิทธิภาพส่งเสริมนวัตกรรมอิสระในด้านต่าง ๆ ยังคงรักษาการเติบโตเชิงลบในการใช้ยาฆ่าแมลงและสนับสนุนการจัดตั้งการอนุรักษ์ทรัพยากร แบบจำลองและอารยธรรมนิเวศวิทยาที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมและการผลิตสีเขียว นี่เป็นโอกาสที่ดีและพื้นที่ขนาดใหญ่สำหรับการพัฒนาสารกำจัดศัตรูพืชทางชีวภาพ
